Sint-Jan Berchmans    Avelgem

|  © SJB Avelgem  | 2015 |

SJB Avelgem Middenschool College College Cultuurweekend

Een nawoord door hoofdrolspeler Stef Decock:

“Zondagavond 10 februari. Na de laatste voorstelling lijken de eerste repetities een eeuwigheid geleden. Hoe we onwennig onze teksten voorlazen en ook elkaar nog wat beter moesten leren kennen. Het was interessant om een gevarieerde groep te zien, waar iedereen meegolfde op de regieaanwijzingen van Filip, onwetende wat de bestemming juist zou gaan worden. De weken daarop verbaasde ik me voor het eerst (maar zeker niet voor het laatst) over de leerlingen. De manier waarop ze het script al snel uit het hoofd kenden en geloofwaardig overbrachten, was fenomenaal. Voor mezelf was een tussensprint nodig in de kerstvakantie, want daarna zou het script opgeborgen worden. Achteraf bekeken misschien wel de zwaarste periode uit deze toneelervaring. Daarna volgde een repetitie in Spikkerelle, de bestemming begon meer en meer vorm te krijgen. Onder aanmoediging van de regisseur begon de golf alsmaar krachtiger te worden. Het volume van de leerlingen steeg week na week en enkele weken voor de avant-première konden we al een stevig toneelstuk voorleggen. De focus durfde dan wel eens te verdwijnen, twee repetities eindigden in een slappe lach. De regisseur zuchtte, maar als groep werden we zo harmonieuzer. Enkele keren zat een leerling in de put, was er slecht nieuws gekomen... Het was hartverwarmend om te zien hoe iedereen toen voor elkaar klaarstond. Dit was meer dan een toneelgroep geworden. Het leverde dan ook een dubbel gevoel op tijdens de laatste week. Euforisch bij iedere geslaagde voorstelling, maar ook een vreemd gevoel bij het naderen van het einde van dit avontuur. Het zal raar doen om deze groep niet meer om de twee dagen te zien, Filips dictafoon met de daarbij horende reclame te moeten missen. Desalniettemin blijft een positief, trots gevoel over en kan de stress stilaan wegebben. Het was een genoegen met deze regisseur, collega's en leerlingen dit stuk op te voeren. Onvergetelijk.”